Zoeken in bedrijven

Het was alweer een tijdje geleden dat ik recente cijfers zag over tijd en geld die verloren gaan in professionele omgevingen bij het zoeken naar informatie.
Vandaag kwam ik er weer eens aan toe om het vakblad Informatieprofessional te lezen, aflevering 05/2009. Naast de column van Eric Sieverts (die zoals altijd weer zeer de moeite waard is) staat een kort bericht waarin wordt verwezen naar twee onderzoeken op dit gebied. Volgens een onderzoek van Simplexo kost het zoeken naar informatie het Britse bedrijfsleven jaarlijks 6,2 miljard Euro.
De eerste vraag die ik me dan stel is: Over wat voor informatie hebben we het hier? Feiten en cijfers? Informatie uit het bedrijf zelf of ook van buiten (internet, boeken, databanken)?
Uit de context maak ik op dat het alleen nog maar over de informatie uit het bedrijf zelf gaat. Enterprise content dus. Daar gaat het tweede genoemde onderzoek, van Forrester, op in: Bedrijven hebben teveel ongestructureerde informatie. Systemen sluiten niet goed op elkaar aan.

Als je hierbij betrekt dat internet 1 grote verzameling ongestructureerde informatie is, kun je stellen dat bedrijven nog veel meer geld kwijt zijn door het zoeken van hun medewerkers. Want die hebben natuurlijk ook informatie nodig die niet in het eigen systeem te vinden is: marktinformatie, wetgeving, actuele ontwikkelingen, onderzoeken en ga zo maar door.

In de IP van april staat een artikel over Zylab. Een Nederlands bedrijf dat flink aan de weg timmert met Text mining. De CIA, het Witte huis en de oorlogstribunalen mogen ze tot hun klanten rekenen. De software kan snel miljoenen documenten doorzoekbaar maken en daaruit informatie filteren.
Een oplossing voor het hierboven beschreven probleem? Deels misschien, maar Zylab is er vooral om te vinden als je niet weet wat je zoekt, zoals de kop van het artikel terecht aangeeft. Verbanden tussen personen, oplaaiend e-mail verkeer tussen verdachte personen e.d. En dat is een andere tak van sport.
In het artikel wordt dan ook het onderscheid met gericht zoeken gemaakt.
Overigens brengt dat me weer op het aspect van de serendipiteit: Informatiegebruikers die min of meer bij toeval op informatie komen die ze willen gebruiken. Door sites als Youtube zwaar ondersteund en erg verrassend.
Willen we nog wel gericht zoeken?

Dat is weer een andere discussie...
Wat een leuk vak toch!